Udalerri independente eratu arte (1846), Izabaren historia Erronkaribarrarenari oso lotuta egon da beti, nahiz eta 1665ean handik bereizten saiatu zen. XIII. eta XIV. mendeetan jende gehien zituen herrigunea zen, zalantzarik gabe. 

Frantziako mugatik oso gertu dagoenez, mendeetan zehar igaro diren armada askoren jomuga izan da. Horren adibide da 1427ko iraileko sute ikaragarria; herriko 270 etxeen hamarrena baino ez zuen zutik utzi. Elizan ibarreko artxiboa gorde ohi zen, baina beste sute batek suntsitu zuen 1523an.

Independentzia Gerran, fusil- eta bolbora-lantegi bat ezarri zen Izaban. Hori dela eta, frantsesek, garaituak eta erretiratzen ari zirela, herriari su eman eta etxe gehienak suntsitu zituzten 1813an. Hurrengo hamarkadetan, hala ere, gerra aurretik zegoena berreraiki eta zabaldu zen, 1847an 178 etxe zituelako. Aduana ere bazuen.

Aurreko mendeko hogeigarren hamarkadan, hiltegi modernoak eta harraska estaliak zituen, instalazio berriak denak, eskolak bezala. Guardia Zibilaren kuartela eta teileria bat ere bazeuden.

Biztanleriari dagokionez, XX. mendeko 50. hamarkadaren erdialdean mila biztanle baino gehiago zituen, baina kopuru hori gutxituz joan da hamarkadaz hamarkada. Gaur egun, 400 pertsona inguru daude Izaban erroldatuta.